Owh tetibe aku susah hati sebab kenapa meroyan nak kawen aku dah ilang pulak. Even maybe orang yang selalu dengar aku meroyan rasa bersyukur sangat sebab tak payah dengar dah pasni tapi aku risau. Sebab kalau aku meroyan nak kawen tu aku rasa normal. Now cam takde rasa pape and aku cam risau. Cam eh pesal aku tak meroyan ni?? Mana mood nak kawen aku pi ni?? Owh no! Ini denjeresss. Gigirl tak suke tak suke tak suke tau uolsss (PANGG sekali). Tak payah nak gedik sangat la kin. Nak gigirl2 bagai. Rasa nak sepuk diri sendiri (dush dush dush).
Tadi balik aku terus cari buku yang aku dapat masa kursus kawen dulu tu. Punye la semangat aku cari sebab tanak semangat/meroyan nak kawen aku tu hilang. Anddddddd aku tak jumpe. Seingat aku semua buku aku memang aku letak setempat je. Taktau la yang satu ni pi mana plak. Tak boleh jadi ni kikin. Kene semangat!!! Mana semangat niiiiii. Semangat owww semangat. Where are u semangat??
Owh talking about kawen, tadi aku borak ngan kawan aku pasal kawen sambil belajar. Orang tanya cemana nak bahagi kan masa which buat aku wonder jugak sebenarnya. Tapi aku percaya dengan yakin, kalau dah sampai masanya mesti la secara otomatic akan pandai nak juggle kann. Sebab Allah knows best. Dah. Aku nak cari buku.